سلام و صد درود صبح بخیر، روزگار بکام و سازگارت باشد.
در کتاب کلیله و دمنه قوّتي در بیانِ مقاصد وقدرتي در اداي معاني هست که در کتبِ دیگر نیست.انواعي از صنایع لفظي و معنوي کلام درآن دیده مي شود،و لیکن اهتمام نویسنده مصروفِ آوردنِ صنایع نشده است و بقاعدۂ«سخن را چون بسیار آرایش می کنند مقصود فراموش مي شود» بحدّاَْقلّ آرایش اکتفا کرده است،و صنایع چنان طبیعی افتاده است که خواننده غالباً متوجّه آن نمي گردد،و اگر در انشای او أَلفاظی تازي دیده ميشود که در زبانِ ما در زمانِ ما کمتر جاري است گمان مي کنم به اقتضای سبکِ عهد ومنشآت متداوَلِ آن زمان بوده است،نه از راهِ اصرار در آوردنِ غرائبِ لغات.(کلیله و دمنه ، مقّدمۂمصحّح)علی اکبر هنرور.
سربلند و سرفراز باشی و خوبی های روزگار در انتظارت.